Sanat – awaywithdeniz.com

Santa Margherita Ligure’de Muhteşem Bir İtalyan Villası: Villa Durazzo

Zeynep Eray — Fri, 01 Feb 2019 11:07:39 +0000

Villa Durazzo, 1973 yılında, Santa Margherita Ligure körfezine tepeden bakan çok güzel bir parkın içinde Durazzo Ailesi’nin yazlık evi olarak inşa edilmiş. 19.yy.’da satılarak Durazzo Ailesi’nin elinden çıkmış. 20.yy.’da bir süreliğine otel olarak kullanıldıktan sonra 1973 yılında Santa Margherita Ligure Belediyesi’ne satılmış.

Villa ve bahçesi bugün hem müze olarak hem de davetler ve konferanslar için kullanılıyor. Yürüş yapmak, kitap okumak, yazın serinlemek için ideal olan parkta çeşitli palmiye, meşe, selvi, kafur ve çam ağaçları var. Parka giriş ücretsiz fakat buraya gelmişken villanın içini de gezin. 16. ve 18. yy.’dan sanat eserleri, döneme ait mobilyaları, freskoları, murano camından şamdanları görebilirsiniz.

Villa Durazzo

Santa Margherita Ligure körfezi

Kaplumbağalı gölet

Villayla aynı bahçede Villa San Giacomo ve Villa Nido bulunuyor. Bu küçük villalar da konferans ve toplantılar için kullanılıyor. Villa San Giacomo’nun hemen yanında ise San Giacomo Kilisesi bulunuyor. İtalya’da kilise düğünü yapmak veya deniz manzaralı bir İtalyan villasının bahçesinde düğün daveti vermek istiyorsanız, bu iki villa ideal. Web sayfalarında bu konuda bilgi ve iletişim numaralarını bulabilirsiniz. Ayrıca İtalya’nın Ligurya Bölgesi’yle ilgili diğer yazılarımız için burayı tıklamanız yeterli.

Villa San Giacomo

San Giacomo Kilisesi

Kiliseden manzara

Villa Durazzo yaz ayları 09:00 – 13:00, 14:00 – 18:00 arası, kış aylarında ise 09:00 – 13:00, 14:00 – 17:00 arası her gün açık. Park ise yaz ayları 09:00 – 19:00, kış aylarında 09:00 – 17:00 arası her gün ücretsiz ziyarete açık.

Parkın 3 ayrı girişi var; Via Principe Centurione parkın alt bölümü, Via San Francesco d’Assisi parkın üst bölümü ve Piazzale San Giacomo ise kilise girişi.

Bükreş’te Sokak Sanatı

Deniz — Mon, 10 Sep 2018 07:59:11 +0000

Bükreş, sokak sonatı çeşitliliği açısından çok zengin bir şehir. Bu bakımdan biraz Atina’ya benzettiğimi bile söyleyebilirim. Şehrin turist merkezinden biraz dışarıya çıktınız mı sayısız sokak sanatıyla karşılaşıyorsunuz. Ben de sizin için birkaç tanesini toparladım.

Bükreş sokak sanatı

Reykjavik Sokak Sanatı

Zeynep Eray — Mon, 27 Aug 2018 09:48:30 +0000

The London Police ve Above (Tavar Zawacki)

Sara Riel

Arnór Kári

Sara Riel

Ege Köyü Germiyan’da Sokak Sanatı ve Nuran Erden

Deniz — Fri, 17 Aug 2018 13:20:42 +0000

Eski fotoğraflarımı toparlayıp, arşivlerken iki sene önce Mark’la beraber gittiğimiz Germiyan Köyü’nün fotoğraflarına denk geldim. 2017 sonbaharında Alaçatı’da 2,5 aylığına bir daire kiralamıştım. Tam da Mark’la tanıştığımız zamana denk geldiği için sık sık ziyaretime gelmiş, bu vesileyle Alaçatı etrafını epey gezmiştik. Germiyan da en keyif aldığımız yerlerden biri olmuştu. Germiyan’a giderken Nuran Erden ve evlerin duvarlarına çizdiği desenlerden haberimiz yoktu. Bizim için güzel bir sürpriz olmuştu. Biz bembeyaz duvarlara renk katan desenlerin fotoğraflarını çekmeye dalmışken, köyün yerlisi bir hanımefendi bize yanaşmış ve Nuran Hanım’la tanıştırmaya götürmüştü. Bir taşla iki kuş misali hem sokak sanatının bu güzel örneklerini görmüş hem de sanatçısıyla sohbet etme imkanımız olmuştu.

Germiyan Köyü, 2015 yılından beri Türkiye’nin ilk Yavaş Gıda Köyü (Slow Food Village). Yavaş gıda köyleri iyi, temiz, adil gıda çerçevesinde yerel ve doğal ürünlerin yaşatılmasını hedefliyorlar. Aklınızda olsun Germiyan’ın ekşi maya ekmeği de çok meşhur.

Nuran Hanım önce Slow Food’un logosu olan salyangoz desenini çizerek başlamış, sonra mavi tonların ağırlıklı olduğu desenleri ile evlerin duvarlarını süslemeye devam etmiş. Güler yüzlü, konuşkan ve misafirperver bir insan Nuran Hanım. Evinin duvarlarını boyatmak isteyenlere tek düşen önce duvarlarını bembeyaz boyatmak. Böylece köyde bakımsız ev kalmamış diyebiliriz.

Alaçatı’dan arabayla yaklaşık 20 dakikada Germiyan Köyü’ne gidebilirsiniz.

Kapanacağı Konuşulan İstanbul Üniversitesi, Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi

Zeynep Eray — Mon, 09 Jul 2018 14:25:13 +0000

Son günlerde hepimiz botanik bahçeyle ilgili haberleri okuyoruz. Ben de yok olmadan gidip, gezmek, görmek istedim.

Kısaca tarihçesi şöyle: İstanbul Üniversitesi Biyoloji Bölümü 1933 yılında, Atatürk’ün davetiyle İstanbul’a gelen Prof. Dr. Alfred Heilbronn ve Prof. Dr. Leo Brauner tarafından kurulmuş. Botanik ahçenin kuruluşuna Prof. Hilbronn’a, Prof. Dr. L. Brauner ve Alman bahçe uzmanı W. Stephan destek vermiş ve 1935’te İstanbul Üniversitesi Botanik Bahçesi hizmete açılmış. Bünyesinde bulunan herbayumu da yine bu üç bilim adamı Türkiye’yi gezerek genişletmişler veİstanbul Üniversitesi Nebatat Bahçesinin Tohum Kataloğunu yayımlamışlar. 2003 yılında bahçenin ismi İstanbul Üniversitesi, Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi olarak değiştirilmiş.

Botanik bahçe, paslı korkuluklar, bozuk taş merdivenler ve birbirine karışmış bitkileriyle oldukça bakımsız. Bahçeye yeterli bütçe ayrılmadığı için gönülden severek ve bahçenin geleceği için endişelenen az sayıda bahçıvan elbette bütün bitkilerin bakımına, bahçenin ve seraların onarımlarına yetişemiyorlar. Gezerken hissettiğim buranın seneler önce terk edildiği ve kendi haline bırakıldığıydı. Her geçmişten kalan değerli yer gibi buranın da kıymetini bilememişiz, sahip çıkamamışız koca İstanbul olarak.

Olumsuz yazdığıma bakmayın, hala güzel. Yeri çok özel. Ağaçların arasından Haliç, Galata Kulesi ve Boğaz gözüküyor. Bahçede ağaç, çalı, otsu, tropik ve subtropik olmak üzere 5000’den fazla bitki çeşidi bulunuyormuş. Bahçeye girişte sizi ilk karşılayan, pamuk tüylü bir de güzel kedi var burada yaşayan.

Botanik bahçe 1995’te sit alanı ilan edilmiş fakat Bahçe ve Botanik Anabilim Dalı binası 2015 yılında İstanbul Üniversitesi’nden alınarak müftülük hizmetlerinde kullanılmak üzere Diyanet İşleri Başkanlığı’na tahsis edilmiş. Botanik Anabilim Dalı binası yeni inşa edilecek Biyoloji Bölümü binasına taşınacak. Bahçe için de taşınacak dense de ne olacağı net değil. Bu kadar eski ve köklü bir bahçe nasıl taşınır, bitkiler telafisi olmayan hasarlar alırlar mı, yerlerine alışmış bitkiler yeni yerlerine adapte olabilirler mi diye düşünmemek elde değil.

Bahçeye ulaşmak için Müftülük kapısından giriş yapabiliyorsunuz. Bireysel gezecekseniz randevu almanıza gerek yok. Güvenliğe kimlik bilgilerinizi verdikten sonra ücretsiz olarak gezebilirsiniz. Hafta içi hergün 16.30’a kadar açık, haftasonları ise kapalı.

Tam adresi ise şöyle: İstanbul Üniversitesi Merkez Kampüsü, Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Bahçeleri Müzesi 34134, Süleymaniye/ İstanbul

İstanbul’da Bir İtfaiye Müzesi Olduğunu Biliyor muydunuz?

Zeynep Eray — Wed, 04 Jul 2018 19:30:21 +0000

Geçtiğimiz aylarda Beşiktaş’tan Ortaköy’e giderken yol kenarında itfaiye müze tabelası dikkatimi çekene kadar İstanbul’da bir itfaiye müzesi olduğunu bilmiyordum. Fırsatını bulduğum bir gün gidip İstanbul İtfaiye Müzesi’ni gezdim. Biraz terk edilmiş havasında, biraz da sergilenmelerin demode kaldığı bir müze fakat yine de tarihi eski olan İstanbul’da böyle bir müzenin olması beni mutlu etti. Küçük bir müze olmasına rağmen koleksiyonu önemli, değerli ve etkileyici.

İstanbul İtfaiye Müzesi ilk 1931’de açılmış. 2013 yılında Beşiktaş’taki Kılıç Ali Paşa Su Sarnıcı’na taşınmış. İstanbul İtfaiyesi’nin tarihi 1714 yılında tulumbacı ocağının kurulmasıyla başlıyor. Müze koleksiyonunda İstanbul’un geçirmiş olduğu yangınların tarihlerini gösteren bir kroki, tulumbacı ocağının kullandığı ilk tulumbalar (mahalle tulumbaları, hidroforlu tulumbalar), ilk motorlu pompa, atlı tulumba aracı, itfaiye fenerleri, gaz maskeleri, tulumbacı ve itfaiyeci kıyafetleri, amir ve er şapkaları… bulunmakta. Ayrıca eski fotoğraf ve yağlı boya tabloları da sergilenmekte.

Şehir dışından gelip İstanbul’u geziyorsanız ve farklı bir müze görmek istiyorsanız ya da yolunuz Beşiktaş’tan geçiyorsa, üşenmeyin ve bu müzeyi gezin. Ulaşımı çok kolay, Beşiktaş’a geldikten sonra yürüyerek müzeye ulaşabilirsiniz.

İtfaiye Müzesi
Yıldız Mahallesi, Çitlembik Yokuşu, Horoz Sokak, No: 1 Beşiktaş/İstanbul

Hafta içi her gün 09:00 – 16:00 arası açık.
Hafta sonu kapalı.
Giriş ücretsiz.

Bodrum’da Yeni Nesil Bir Kütüphane: Zai Bodrum

Zeynep Eray — Sun, 27 May 2018 16:51:23 +0000

Bu yaz Bodrum’da mutlaka gitmeniz gereken bir yer Zai Bodrum. Bahçesinde sanat eserlerini andıran zeytin ağaçlarıyla, su kanallarının huzur veren sesiyle kitap okumak, çalışmak ve sakince çayınızı içmek için ideal bir yer.

Zai Bodrum’un en güzel özelliği sessiz bir mekan olması, bu sebepten buraya girerken cep telefonlarını sessize almak, okuma alanlarında ve bahçesinde alçak sesle konuşmak gerekiyor.

Zai Bodrum’un kütüphanesinde bulunan kitapları satın alabilir ya da mekanda okuduktan sonra aldığınız rafa geri yerleştirebilirsiniz. Burada ayrıca cep sineması, yemek atölyesi, müzik dinleti alanı ve bir kafe bulunuyor. Kafesinde atıştırmalıklar, taltılar, çaylar ve 3. nesil kahveler servis ediliyor.

Zai Bodrum’daki etkinlikleri web sayfasından veya instagram hesabından takip edebilirsiniz.

Bodrum Zai
Çırkan Mah. Halide Edip Adıvar Cad. No:7
Bodrum / Muğla

Pazartesi Hariç Her Gün 10:00 – 20:00 arası açık.

Venedik Karnavalı’nın Benzerini Almanya’da Bulduk

Deniz — Mon, 12 Feb 2018 17:16:49 +0000

Seyahat ederken çok planlı, programlı olmamanın en büyük faydası yol boyunca küçük sürprizlerle karşılaşma ihtimalinizin olması. Biz de Stuttgart’tan Rothenburg ob der Tauber’e doğru arabayla giderken keşfettiğimiz ve dönüş yolumuzda tekrar uğradığımız Orta Çağ şehri Schwabisch Hall’u gezerken kendimizi Venedik Karnavalı’nda bulacağımızı bilmiyorduk.

Daha bir gün önce bomboş olan sokaklardan akın akın insanların geldiğini görünce birşeyler döndüğünü anladık ama etrafta maskeli ve kostümlü insanları görmeye başlayınca esas heyecanlı kısım başladı. Klasik ben arabada yerimde duramayıp hemen park etmeliyiz, birşeyler oluyor, birşeyler oluyor diye Mark’ın kafasını ütülemeye başladım tabi ki. Meğer kendimizi senede bir kez yapılan Hallia Venezia’da bulmuşuz.

Herşey bir kaç Schwabisch Hall yerlisinin Venedik Karnavalı’ndan etkilenerek 1998 yılında Hallia Venezia’yı kurmasıyla başlamış. Festivale katılan herkes maskelerini ve kostümlerini kendileri hazırlıyor ve eski şehrin tarihi sokaklarında hünerlerini görücüye çıkarırcasına salınıyorlar. Hem çok yavaş yürüyorlar hem de fotoğraflarını çekenlere uzun uzun poz veriyorlar. Şehrin sokaklarına yayılan bu gösteri öğleden sonra saat 2’de St Michael kilisesinin merdivenlerinden inerek toplu bir selamlama yapmaları ile sona eriyor. Biz hepsinin kiliseden çıkmasını bekleyemedik ama meydanda ciddi bir kalabalık toplanmış, ilgiyle izliyordu.

Hallia Venezia her sene Venedik Karnaval’nın başlamasından tam sekiz gün önce yapılıyor. Aklınızda olsun!

Hallia Venezia – Schwabisch Hall

Almanya seyahatinden fotoğrafları satın almak isterseniz ArtandtheStreetShop sayfamıza bakabilirsiniz.

Artık Bizim de Bir Girişimimiz Var!

Deniz — Tue, 16 Jan 2018 09:25:27 +0000

Son birkaç senedir çevremdeki pek çok kişi ne yapabilirim, ne üretebilirim sorularıyla bir arayış içerisinde. Havadan, sudan, aşktan, meşkten başlayan sohbetler su yolunu bulur misali sonunda hep benim de bir projem var aslında dönemecine gelip, ama daha kafamda tam oturtamadım çıkmaz sokağında duvara tosluyor.

Biz de kız kardeşimle kendimizi zaman zaman bu tip konuşmaların içinde buluyorduk. Birimiz avukat birimiz grafik tasarımcıyız. Fakat bunlar sadece mesleklerimiz. Neyse ki başka ilgi alanlarımız, meraklarımız da var. Yoksa bu sohbetler zaten başlamadan biterdi. Nasıl yapsak da güçlerimizi birleştirsek diye düşünürken sonunda hem zevk alacağımız hem altından kalkabileceğimiz bir fikir bulduk.

Dedemizin ressam olması (Nurullah Berk) etkisiyle de hep duvarların tablolarla dolu olduğu evlerde büyüdük. Öğrencilik için yurtdışına gittiğimizde de tablo alamazdık elbette ama poster ve fotoğrafları çerçeveletip duvarlarımıza asardık. Çocukluğumdan hatırlarım. Arkadaşlarımın evlerine gittiğimde duvarları bomboş görünce o evlerin ruhu yokmuş gibi gelirdi bana. Bütün bunlar güzel tabi ama biz de farkındayız evinizin duvarlarını ressamların tablolarıyla doldurmak maddi açıdan pek kolay olmuyor. Biz de bu ihtiyaca derman olalım dedik.

İkimiz de hem seyahat etmeyi hem de fotoğraf çekmeyi seviyoruz. Elimizde de hem Türkiye’den hem çeşitli ülkelerden epey bir arşiv oluşmuştu. Seyahat etmeye devam edeceğimiz de belli olduğuna göre bu canlı kaynağı değerlendirmenin vakti geldi, bizim de bir girişimimiz olsun dedik ve Art&TheStreetShop’u kurduk.

Art&TheStreetShop – Berlin

Peki tam olarak ne yapıyoruz? Şimdilik iki tip ürünümüz var. MDF tablolarımız ve paspartulu fotoğraflarımız. Özene bezene çektiğimiz fotoğrafları önce bir ön elemeden geçiriyoruz. Elemeden geçen fotoğraflarımızı fotoğraf kağıdı üzerine limitli sayıda bastırıyoruz sonra da arkası çivi delikli MDF’ler üzerine ellerimizle yapıştırıyoruz. İşin bu kısmı oldukça zahmetli. Hava balonları oluşmasın diye o kadar emek sarf ediyoruz ki birimizin parmakları su topluyor, birimizin beli tutuluyor. El emeği kısmı da en çok burada devreye giriyor zaten. Paspartu ürünlerimiz için de bastırdığımız fotoğrafları krem rengi paspartulara geçiriyoruz. Bu aşamalar tamamlanınca arkalarına nerede çekildiklerini ve edisyon sayılarını yazıp, imzalıyoruz.

Art&TheStreetShop – New Mexico Bisiklet

Telefon ekranından gördüğünüz o fotoğrafları ister çerçeveletip ister MDF tablo olarak duvarınıza asmak, kütüphanenizi renklendirmek veya sevdiklerinizi sevindirmek de işin size düşen kısmı. Ürünlerimizin hepsini görebilmeniz için sizi dükkanımıza ve instagram sayfamıza davet ediyoruz. Ziyaret ettikten sonra düşüncelerinizi bizimle de paylaşırsanız çok seviniriz.

Art&TheStreetShop – İstanbul Kedi

Art&theStreetShop – Lucca ve Portofino

Art&TheStreetShop – New York

Art&TheStreetShop- Foça kedi ve New Mexico bisiklet

Art&TheStreet Shop – New Mexico

Art&TheStreetShop – Balat, İstanbul

Art&TheStreetShop – Rapallo, İtalya

Art&TheStreetShop – Foça kediler

Ömer M. Koç Koleksiyonu’ndan bir seçki “…Kapı Çalana Açılır.”

Zeynep Eray — Mon, 13 Nov 2017 09:19:01 +0000

Geçtiğimiz hafta sonu sona eren 15. İstanbul Bienali süresince Koç Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ömer M. Koç Koleksiyonu’ndan oluşan “… Kapı Çalana Açılır” sergisi de Abdülmecid Efendi Köşkü’nde ziyaretçilerini ağırlamıştı. Melih Fereli ve Károly Aliotti’nin küratörlüğündeki sergide Türkiye’den ve yurtdışından sanatçıların eserlerinden çoğu ilk defa sergilendi.

Abdülmecid Efendi Köşkü, 19. yüzyıl sonlarında av köşkü olarak yaptırılmış. Günümüze sadece selamlık binası kalmış olan köşk son Osmanlı halifesi Abdülmecid Efendi tarafından da yazlık olarak kullanılmış. Kendisi de ressam olan Abdülmecid Efendi köşkü dönemin sanatçı ve yazarlarının buluşma yeri haline getirmiş. Köşk, 1980’li yıllarda Kâzım Taşkent tarafından satın alınarak Yapı Kredi Bankası bünyesine girmiş, daha sonra da Koç Holding’e devrolmuş.

Daphne Wright, Kuğu

Paul Carey, Bayan Doubtfire
Patricia Piccinini, Gözlemci

Yaşam Şaşmazer, Kurt Çocuk

Ron Mueck, Hırka Altında Adam

Francesco Albano, Aziz Sebastian

Yaşam Şaşmazer, Otoportre
Franz Xaver Seegen, Erkek Nü Model

Leyla Gediz, Diğer Teki I

Leyla Gediz, Diğer Teki II
Anıl Saldıran, İsimsiz I & II

Carsten Höller, Gergedan

Daphne Wright, Aygır

Patricia Piccinini, Beklenen

Patricia Piccinini, Şüpheci Thomas

Francesco Albano, Günlerden Bir Gün

İsmi Bilinmeyen Sanatçı, Gergedan

Hüseyin Avni Lifij