Bununla beraber Santori’nin keyfini çıkarmanız için kalacağınız oteli iyi seçmeniz lazım. Şu ana kadar gezdiğim yerlerde konaklamanın en önemli unsur olduğunu düşündüğüm yer Santorini diyebilirim. Otelinizin konumu iyi olmazsa bambaşka bir deneyim yaşama riskiniz yüksek.

Seyahatlerimizde otel seçme benim görevim olduğu için bu sefer de sorumluluk bendeydi. İzlediğim videolardan ve okuduğum yazılardan özellikle sıcak yaz günlerinde Santorini’de otelde çok vakit geçirildiği sonucuna varmıştım. Santori volkanik bir ada olduğu için denize erişim her yerden mümkün değil. Bir kaç tane olan plajları da çok etkileyici değil. Yani hava sıcak olsa da her gün plaj plaj gezeriz diye düşünmeyin. Denize girmektense yukarıdan deniz manzarasına bakmak çok daha cazip. Uzun lafın kısası, hem çok pahalı olmayan (Santorini’de oteller gerçekten çok pahalı) hem keyifli bir oda bulana kadar bayağı uğraştım. Yazının sonunda kaldığımız otelin detaylarını okuyabilirsiniz.

Santorini’de Gezilecek Yerler

Imerovigli

Santori’nin batı kısmında kalan Imerovigli bence adanın en güzel yeri. Gün batımını izlemek için de en güzel yerlerden biri. Denizden oldukça yüksekti olan Imerovigli’ye manzarası yüzünden Santorini’nin balkonu dendiğini de okudum. Boylu boyunca devam eden yürüyüş yolundan yürümek, değişik balkonlara, mağara evlere bakmak da çok keyifli. Yürüyüş yolu üzerinde bulunan Aegean Restoranı hem kahvaltı hem akşam yemeği için tavsiye ederim. Akşamları için sabahtan rezervasyon yapmak akıllıca olur. Güneş tepenin arkasında kaldığı için restorandan gün batımı tam olarak gözükmüyor ama biz kendi terasımızdan izlediğimiz için çok dert etmedik. Restoranın hemen yanı başında da Bar to Navagio isimli bir Jazz bar var. Orayı da tavsiye ederim.

Oia

Santori’nin en popüler yeri Oia (“iya” diye okunuyor). Güneşin batışının en güzel Oia’dan izlendiği söylense de bence Imerovigli bu açıdan da daha üstün. Ama tabi gidip görülmesi gereken bir yer. Alışveriş yapmak istiyorsanız güzel butiklerin ve ev eşyası satan dükkanların bulunduğu Oia doğru adres. Özellikle tur gemilerinin yanaştığı zamanlar çok kalabalık oluyor ve bazı sokaklarda araç trafiği gibi yoğun bir insan trafiği oluyor. Biz her iki seferde Meteor Cafe isimli bir mekanda oturduk. Çok güzel tostları vardı. Dışarıda bir bahçesi ve içeride klimalı bir salonu var.

Fira

Fira, gitmeden önce okuduğum bütün yazılarda Santori’de görülmesi gereken merkezlerden biri olarak geçiyordu. Peşin peşin söyleyeyim, biz Fira’yı hiç beğenmedik. İlk günümüzün akşamı Imerovigli’den yürüyerek gittik. Fira’yı size en kolay nasıl anlatabilirim diye düşününce aklıma en iyi örnek olarak Bodrum çarşının iç sokaklarının yaz kalabalığındaki hali geldi. Restoran ve dükkan kaliteleri oldukça düşük. Her hallerinden vasat turistik mekanlar oldukları anlaşılıyor. Üniversite yaşındaki gençler için gece barlara girip çıkmak eğlenceli olabilir belki ama biz hiç keyif almadık. Zaten bir kaç tur attıktan sonra kendimize göre yemek yiyecek yer bile bulamayacağımızı anlayıp, bir daha geri dönmemek üzere Fira’dan gerisin geri döndük ve yemeğimizi Firostefani’de yedik.

Firostefani

Fira ile Imerovigli arasında Firostefani isimli bir yer var. Fira’ya yürüdüğümüz gün ilk başta Firosetafni’nin Fira olduğunu zannetmiştik ama Fira’nın daha ileride olduğunu görünce yanıldığımızı anladık. Frostefani ufak ama güzel bir yer. Güneşin batışını izlemek için gidilebilir. Yemek yiyip manzarayı izleyebileceğiniz bir kaç yer. Biz kaldırım kenarında bir balıkçıda oturmuştuk ama maalesef ismini hatırlayamıyorum. Firostefani bu yönde son durağınız olabilir.

Santorini’de Nerde Kalınır?

Biz Annio Flats’de kaldık ve çok memnun kaldık. Santorini’ye bu kadar sevmemizde büyük bir payı olduğu kesin. Otelde kahvaltı veya yemek servisi yok ama her odanın ufak bir mutfağı var. İster marketten alışveriş yapıp, terasınızda manzaraya karşı yiyebilirsiniz, ister dışarıdan yemek söyleyebilirsiniz.

Her odanın önünde bir terası var. Bazı odaların da minik havuzu var. Biz havuzu olan köşe odalardan birini tuttuk. Havuz dediysem jakuziden hallice ama hem serinlemek hem de manzarayı izlemek için çok keyifli oluyor.

Otelin sahibi hanımefendi çok tatlı ve yardımcı. Ayrıca hayatımda gördüğüm en temiz otellerden biri diyebilirim. Gün içerisinde sürekli terasımız ve havuzumuz temizleniyordu.

Otelden yürüyerek 30 dakikada Fira’ya yürünüyor. Oia’ya ise otobüsle yaklaşık 25 dakikada gidebilirsiniz.

Santorini’de Hava Nasıl?

Hava durumuna gelirsek, Santorini’de Temmuz ayında öğlen saatlerinden akşam gün batımına kadar hava çok sıcaktı ama sabahın erken saatleri ve akşam hava oldukça serin oluyor. Gece dışarıda otururken üzerinize ince bir hırka veya kot ceket giymek isteyebilirsiniz.

Santorini’de Ulaşım

Havaalanından otele geçerken taksi kullandık. Onu dışında Imerovigli ve Oia arasında hep otobüse bindik. Oteller seyahat şirketlerinin otobüsleri gibi büyük ve klimalı ama yoğun saatlerde ayakta gitmeniz gerekebiliyor. Özellikle Oia’dan otobüse binmek için uzun bir kuyruk beklemek gerekebiliyor.

Arabayı park edecek yer bulmak zor olduğu için araba kiralamak bize çok mantıklı gelmedi ama ATV kullanan pek çok insan gördük. Gerçi ATV için de park edecek yer bulmak bir o kadar zor olabilir.

Santorini’ye Nasıl Gidilir?

İstanbul’dan Santorini’ye gitmek için önce Atina’ya uçtuk. Atina’dan da Aegean Havayolları ile Santori’ye uçtuk. Santorini’ye uçuşta pervaneli uçağa denk geldiğimiz için kabin valizleri için diğer uçaklardaki gibi geniş üst dolaplar yoktu. Neyse ki valizlerimizi ayaklarımızın altına sığdırabildik. Kabin valiziyle seyahat edecekseniz, aklınızda olsun.

Ljubljana’dan yola çıktığımızda ilk durağımızı Bled Gölü olarak belirledik. Oradan da Bohinj Gölü’ne geçmeyi planladık. Hem önceliğimiz Bled Gölü’ydü hem de haritadan bakınca böylesi daha mantıklı geldi. Göllere giden otobüslerin olduğunu okumuştum ama otobüs saatleriyle kısıtlı olmak istemediğimiz ve genel olarak keyfimize göre gezmeyi sevdiğimiz için bir günlük araba kiraladık. Araba kiralama konusunda otelimiz (Hotel Cubo: Çok memnun kaldık) yardımcı oldu ve Europcar’ı önerdiler.

Bled Gölü

Ljublajna’dan Bled Gölü’ne arabayla gitmek yaklaşık kırkbeş dakika sürdü. Bled’e geldiğimizde otopark işaretlerini takip ederek göle yakın bir otoparka arabamızı park ettik. Yürüyerek üç dört dakika içinde gölün yanına ulaştık. Sol tarafta iki tane büyük otel vardı. Biz daha sakin gözüken sağ tarafa doğru yürüdük. Gölün etrafında rahatlıkla yürünen bir yürüyüş yolu var. Belli yerlerde yol yukarıya doğru çıkıyor ama her yerde ayrı bir manzara görüyorsunuz. Biz yürüyüş yapmaya, tırmanmaya geldik derseniz Bled Kalesi’ne çıkmayı düşünebilirsiniz. Bled Gölü’ne kuş bakışı bakmak için ideal yerlerden biriymiş.

Bled Gölü fotoğraflarının çoğunda gördüğünüz ufak bir kilisenin bulunduğu kara parçası Bled Adası. İlkbahar ve yaz aylarında adaya kayık kiralayıp gidebilir veya turistik botlarla geçebilirsiniz. Biz oradayken adaya gidip gelen hiç bir taşıt görmediğimiz için şansımızı çok da zorlamadık. Ada manzarası adaya gitmekten daha cazip geldi bize.

Bled Gölü’nün etrafında yürüdükten sonra daha önce önünden geçerken gözümüze kestirdiğimiz Vila Preseren adlı kafede oturduk. Ocak sonu olmasına ve havanın soğukluğuna rağmen o gün çok güneşli bir gündü ve dışarıda oturabildik. Gölün hemen yanı başında yediğimiz sandviç seyahatimizin en keyifli öğle yemeklerinden biri oldu. Ama en güzel kısmı meşhur “Cream Cake”ti. Kesinlikle yemenizi tavsiye ederim. Birden fazla kere hayal kırıklığına uğradığım için turistlere yönelik yerel tatlara karşı hep biraz çekimserimdir ama bu tatlı gerçekten lezizdi. Mark karşı çıkmasa kesin ikinci dilimi de yemiştim. Maalesef fotoğrafını çekmemişim ama Youtube kanalımdan “3 Günde Ljubljana, Bled Gölü ve Bohinj Gölü Nasıl Gezilir” videosunda bol bol bahsettim kendisinden.

Bohinj Gölü

Bled Gölü’nden sonra rotamızı Bohinj Gölü’ne çevirdik ve yanlış hatırlamıyorsam yirmibeş dakika sonra Bohinj Gölü’ne gelmiştik. Yol boyunca köylerin arasından geçtik ve çok keyifli bir yoldu. Milli park içerisinde olan Bohinj Gölü, Bled Gölü’ne göre daha bakir bir yer. Yürüyüş yolları çok daha doğal. Bohinj Gölü’nde beni en çok etkileyen şey gökyüzünün ve etrafındaki dağların su üzerindeki yansımaları oldu. Sanırım bu denli aynaya benzer bir yansıma daha önce görmemiştim. Bohinj Gölü’nde de yaz aylarında hem yüzebilir hem de su sporları yapabilirsiniz. Biz günlerin kısa olduğu bir ayda gittiğimiz için Bohinj Gölü’nde çok fazla vakit geçiremedik ama gördüğümüz kadarıyla doğaya hayran kaldık.

Benim görüşüme göre Ljubljana seyahatinize her iki gölü de dahil ederseniz pişman olmazsınız. Önce Bohinj Gölü’ne gidip daha sportif faaliyetlerde bulunduktan sonra Bled Gölü’nde keyif yapmak ve meşhur Bled Gölü tatlısından yemek de iyi bir fikir olabilir.

Ljubljana hem küçük hem de gezmesi çok kolay bir şehir. Şehir merkezinin büyük kısmında araç trafiği yok. Ocak ayında gittiğimiz için çok fazla turist olmadığından şehir yaşasa da sessiz ve huzurlu bir ortam vardı. Genç nüfusun çok fazla olması da dikkatimizi çekti. Üniversite olmasının herhalde etkisi vardır. Restoran ve kafeler hep üniversite çağında gençlerle doluydu. 

Havaalanı’ndan Ulaşım

Havaalanı ve şehir merkezinin arası arabayla yaklaşık yarım saat sürüyor. Taksiye (30-40 euro arası) veya özel shuttle araçlarına (9 euro) binebilirsiniz. Biz gidişte taksiye bindik, dönüşte de shuttle servisine bindik. Kaldığınız otelden rica ederseniz shuttle için rezervasyon yapılması konusunda yardımcı olurlar diye tahmin ediyorum.

İlginç bilgi

Ljubljana’daki Rusya Federasyonu Büyükelçilik binası ve ABD Büyükelçilk binası yan yana hatta aynı duvarı paylaşıyorlar. Rusya ve ABD’nin bu kadar yakın olduğu dünyada başka bir yer var mıdır bilmiyorum. Bu bilgiyi de kiralama şirketinde çalışan beyefendi büyükelçilik binalarının önünden geçerken söyledi. 

Şehir içi ulaşım

Bu yazıda bahsettiğim gezilecek yerlerin hepsine yürüyerek gittik. Bir noktadan bir noktaya da en fazla 20-25 dakika yürümüşüzdür. Dolayısıyla şehri yaya gezebilirsiniz. Bu arada küçük olmasıyla beraber gezilecek, görülecek de epey yer var. Hemen biter diye düşünmeyin.

Sadece göllere gitmek için günü birlik araba kiraladık. Onun detaylarını da göllerle ilgili ayrı bir yazıda anlatırım.

Gezilecek Yerler

Presernov Meydanı

Presernov Meydanı eski şehrin göbeği desem herhalde yanlış olmaz. Turuncu ve pembe arası rengiyle dikkat çeken 17. yüzyıldan kalma Fransciscan Manastırı ve Annunciation Kilisesi’ni gördüğünüzde Presernov Meydanı’nda olduğunuzu anlayabilirsiniz.

Kilisenin bir yanında lüks bir alışveriş merkezi olan Galerija Emporium var. Bir tüccar olan Feliks Urbanc tarafından 1900’lerin başlarında yaptırılan Art Nouveau bir binada bulunan alışveriş merkezinin içine girmedik ama kapısından gördüğümüz kadarıyla bile çok şık ve ışıl ışıl gözüküyordu.

Meydanda ayrıca şair France Preseren’in de heykeli bulunuyor. Preserven Meydanı’nın hemen karşısında meşhur Triple Bridge veya yerel ismiyle Tromostovje’yi göreceksiniz.

Triple Bridge veya Tromostovje

Triple Bridge yani Üçlü Köprü Ljubljana’ya biraz Venedik havası vermiş. Daha önceleri aynı yerde orta çağdan kalma ahşap bir köprü varmış. 1842 yılında bu köprü yerine üçlü köprünün ortasındaki köprü yapılmış. Bölgenin trafiğe kapalı olmadığı zamanlarda tek köprü hem araç hem yaya trafiğini kaldırmaya yetmiyormuş. Bu sebeple 1929 ve 1932 yıllarında yanlardaki diğer iki köprü eklenmiş. Triple Birdge tasarımı da Ljubljana’da bir çok yerde imzası bulunan mimar Jože Plečnik’e ait. Dipdibe üç köprüden oluşan ve kısa bir köprü olan Triple Bridge özellikle gece kanal aydınlatmaları ile daha da güzel gözüküyor.

Butcher’s Köprüsü ve Dragon Köprüsü

Butchers Köprüsü büyük pazarın (Central Market) önünden karşı yakaya geçen 2010 yılında açılmış bir köprü. Bir diğer adıyla aşk köprüsü çünkü başka şehirlerde de gördüğümüz gibi burada da sevgililer aşklarını asma kilitlerle kilitleyip anahtarları nehre atmışlar. Benim çok hoşuma giden bir şey değil ama meraklısı olduğu da bir gerçek.

Butchers’s Köprüsünden nehrin diğer tarafına geçince yan yana bir sürü restoran ve kafe göreceksiniz. İlk gün biraz olsun ısınmak için biz de buradaki kafelerden birinde mola vermiştik.

Town Hall

Ljubljana’nın bir diğer meydanı da Mestni Meydanı. Trafiğe kapalı geniş bir caddede bulunan meydanda dikkat çeken yapı belediye binası. 15. yüzyıldan kalma belediye binasının hemen önünde de Francesco Robba’nın çeşmesi var.

Metelkova Mosta

Metelkova Mosta’yı size nasıl anlatabilirim diye düşündüm. Sanırım Ljubljana’nın küçük şirin bir Avrupa şehri görünümüne kontrast yaratan bir alternatif kültür ve sosyal alanı desem olur.

Metelkova Mosta’ya 1911 yılında Avusturya-Macaristan ordusu tarafından kurulan eski askeri kışlalar ev sahipliği yapıyor. Slovenya 1991’de Yugoslavya’dan ayrılıp bağımsızlığını ilan edince eski Yugoslavya ordusu kışlaları boşaltıyor. 1993 yılında Ljubljana şehri buradaki terk edilmiş yapıları yıkma kararı alıyor. Fakat yaklaşık iki yüz kişiden oluşan bir topluluk burayı işgal ediyor ve yıkımı engelliyor. Seneler içinde zaman zaman yıkım tehlikesiyle karşı karşıya gelse de bugüne kadar ayakta kalmış. Bazı web sitelerinde 2005 yılında Metelkova Mosta’nın kısmen ulusal kültürel miras olarak tescillendiğini okudum ama kesin bilgi mi emin değilim.

Toplamda yedi bina var ve neredeyse tamamı grafiti, sokak sanatları ve değişik heykelciklerle kaplı. Yıl boyunca sürekli etkinlikler  ve festivaller düzenleniyor. Ayrıca gece gidebileceğiniz klüpler de var. Eski kışlanın içindeki hapishane de Celica adında bir hostele dönüştürülmüş. 

Metelkova Mosta’ya Ljubljana şehir merkezinden yürüyerek on dakikada varılıyor. Biz öğleden sonra gittiğimiz için oldukça sakindi. Fotoğraf çekmek için ideal bir zamandı ama gecesini görmek de isterdim. 

Tivoli Parkı

Tivoli Parkı Ljubljana’nın en büyük parkı. Park da diğer yerler gibi yürüme mesafesinde. Tivoli Parkı 1813 yılında Fransız mühendis Jean Blanchard tarafından tasarlanmış. Tivoli Parkı gerçekten keyifli bir park. Tahminimce şehrin daha dışında oturan kişiler bile hafta sonları arabaları ile gelip burada yürüyüş yapıp, vakit geçiriyorlardır. Köpeğini gezdiren, koşan bir sürü insan vardı. Ocak ayından bahsettiğimi de tekrar hatırlatmak isterim. Kim bilir baharda nasıl oluyordur.

Biz parka mimar Jože Plečnik tarafından tasarlanan Jakopič Promenade kısmından girdik. Tivoli Mansion’a kadar giden bu uzun yol çoğunlukla açık hava fotoğraf sergilerine de ev sahibi oluyormuş. Biz ordayken de mimari yapılarla ilgili bir sergi vardı.

Tivoli Mansion 1865 yılında Ljubljana Belediyesi tarafından satın alınmış. Çeşmeli havuz ve köpek heykelleriyle süslü merdivenler sonradan eklenmiş. Köpek heykelleri Anton D. Fernkorn’un eserleri. Tivoli Mansion 1967’ye kadar rezidans olarak kullanılmış. Artık Uluslararası Grafik Sanatları Merkezi (The International Centre of Graphic Arts) olarak yirminci yüzyıldan günümüze geniş bir baskı sanatı koleksiyonunun sergilendiği bir müze.

Otel Önerisi

Biz Hotel Cubo‘da kaldık ve çok memnun kaldık. Otel seçerken benim için en önemli kriterlerden biri konumudur. Hotel Cubo’nun konumu da çok iyiydi. Onun dışında kahvaltı salonu bile çok zarif ve hoş bir şekilde dekore edilmişti. Kahvaltıyı o kadar beğendik ki dışarıda kahvaltı yapmayı düşünmedik bile. Uzun lafı kısası Hotel Cubo tavsiye edilir.

Restoran Önerisi

Ljubljana’da konumu dolayısıyla çok fazla İtalyan restoranı var ama İtalya’daki kadar etkileyici değil tabi. Genel izlenim olarak genelde güzel (mükemmel değil) yemekler yediğimizi ve fiyatların makul olduğunu söyleyebilirim. Hep yerel şarap içtik ve şaraplarını çok beğendim. Ljubljana’nın aslında dondurmaları çok meşhurmuş ama hava muhalefetinden biz pek yanaşmadık. Zaten bazı dondurmacılar da kapalıydı.

Bizim gidip de beğendiğimiz restoran/kafeler: Julija (özellikle akşam için rezervasyon yapmalı veya 7:30’u geçirmemeli), Marley & Me ve Le Petit Cafe (Instagram’dan bana burayı öneren Ceren’e teşekkürlerimle:) )

Montenegro’da kalınacak tek yer kesinlikle Perast. UNESCO koruması altındaki bu küçük köy, Montenegro’nun diğer kısımlarından çok farklı. Gerek estetik, gerek manzara gerekse de yeme-içme anlamında Montenegro’nun açık ara en güzel yeri bence.

Perast’taki en güzel otel ise tartışmasız Iberostar Heritage Grand Perast. Kahvaltının verildiği teras sanırım Perast’ın en güzel manzarasının görülebildiği yer. Manzara bir kenara kahvaltı büfesi de muhteşemdi. Bu kadar çok ve lezzetli seçenek daha önce görmüş müydüm emin değilim. Otelin önünde kendine ait küçük bir plaj da var. Plaj deyince aklınıza kumsal gelmesin ama bahsettiğim yolun kenarında güneşlenip denize girebileceğiniz bir bölüm. Çok ufak da olsa serinlemek için bir havuzu da var. Hava yaz aylarında o kadar sıcak oluyor ki, deniz ve havuz hayat kurtarıcı oluyor. Perast’ta önünde plaj olan tek otel Iberostar’dı.

Konoba Skolji: Havaalanından bizi otele getiren şoförün önerisiydi. En yerel ve yemekleri güzel olan yer çıktı. O kadar sevdik ki iki kere gittik.

Conte: Conte Hotel’in restoranı da çok keyifliydi. Iberostar Heritage Grand Perast’ın hemen yanında, deniz kenarında bir restoran. Yaz aylarında akşam için rezervasyon yapmak gerekiyor.

Genel olarak Perast’taki bütün restoranlar güzeldi. Bizim hepsini denemek için zamanımız olmasa da, hepsi güzel ve keyifli duruyordu.

Porto Montenegro

Montenegro’nun bizim gördüğümüz en modern kısmı Tivat’daki Porto Montenegro yani marinaydı. İçinde güzel kafeler ve restoranlar var ama çok uzun vakit geçirebileceğiniz bir yer değil. Biz kısa bir tur attıktan sonra marinayı geçtikten sonra biraz ileride kalkan Bella Boka teknesine binip Herceg Novi’ye geçtik.

Herceg Novi

Herceg Novi, yazlık bir sahil kasabası havasında. Daha çok denize girmek için gidilecek bir yer gibi. Eski şehir biraz yukarıda, tabelaları takip ederek çıkabilirsiniz. Yemek yemek veya bir şeyler içmek için eski şehirde bulunan meydan, sahil kısmına göre daha güzel. Bizim cahilliğimize geldi, mayosuz gittik. O kadar sıcaktı ki yürümek bile zordu. Tekne saati de maalesef üç saat sonraydı, o yüzden bizim için biraz sıkıcı oldu.

Kotor

Perast’tan Kotor’a arabayla gitmek de tekneyle gitmek de kolay ama tekneyle çok daha keyifli tabi ki. Biz Kotor’u pek beğenmedik açıkcası. Surların içindeki eski şehrin de çok bir numarası yok. Özellikle daha önce Avrupa’da başka eski şehirler görmüş olanları etkileyecek bir yer değil. Lokanta kalitesi de maalesef çok düşük.

Ulaşım

Montenegro’da en hızlı ve keyifli ulaşım yolu tekne. Özel motorlar var ama ben size Bella Boka firmasını öneririm. Tivat, Herceg Novi, Perast ve Kotor’a seferleri var. Özel motorlara göre de çok daha ucuz.

Sagalassos Antik Kent

Sagalassos, Ağlasun’un kuzeyinde, denizden 1700 metre yükseklikte, Roma İmparatorluk döneminin önemli şehirlerinden biriymiş. Denizden uzak olması buranın çok fazla zarar görmeden iyi şekilde kalmasını sağlamış.  Yukarı Agora ve Aşağı Agora olarak iki bölümden oluşuyor. Yukarı Agora’da en etkileyici yapı olan Antoninler Çeşmesi’nin suyu bugün de akmaya devam ediyor. Neon Kütüphanesi’nin içindeki mozaik zemin ise görmeye değer. Konumu sebebiyle ve yağış alan bir bölge olmasından şehirde çeşmeler ve su kanalları yapılmış.

Sagalassos’taki heykelleri görmek için Burdur Müzesi’ne mutlaka uğrayın. İmparator Hadriani ve Marcus Auralius’un dev heykellerininin baş ve ayak kısımları burada. Sagalassos’ta ise kimi heykellerin replikaları var.

Burdur Arkeoloji Müzesi

Sagalassos, Kibyra ve Kremna Antik Kent kazılarından çıkarılan heykeller Burdur Arkeoloji Müzesi’nde sergileniyor. Müzenin girişindeki ilk bölümde Sagalassos, girişin sağ bölümde ise Kibyra ve Kremna Antik Kentlerinden çıkan heykeller sergileniyor. Üst katta ise tarih öncesi çağlardan kalan kaplar, kandiller, camlar, makyaj malzemeleri, sikkeler… sergileniyor.  

Burdur Doğa Tarih Müzesi

19.yüzyıldan kalma Rum Ortodoks Kilisesi restore edilmiş ve Burdur Doğa Tarih Müzesi olarak açılmış. Burdur Doğa Tarih Müzesi’nde 10 milyon yıllık olduğu tahmin edilen Güney filinin (Mammuthus Meridionalis) 3.30 metre uzunluğundaki savunma dişi ve kürek kemiklerini görebilirsiniz. Ayrıca burda mastodon (bir mamut çeşidi), kuş, antilop, zürafa, aslan ve atlara ait kalıntılar ve fosiller de sergileniyor. 

Brooklyn Köprüsü’nü yürümeden önceki günlerde tabi ki ben de oturdum, çeşitli blog yazılarından bilgi toplamaya çalıştım. Hava sıcak olacağı için en çok yürüyüşün ne kadar süreceğini merak ediyordum. Artık kendim yürüdüğüme göre size birinci ağızdan bilgi verebilirim. Brooklyn Köprüsü’nün uzunluğu yaklaşık 1,8 km ama köprünün girişine kadar yürümeniz gereken bir mesafe olduğunu unutmayın. Boğaz köprüsü gibi düşünebilirsiniz. Köprü yolundasınız ama daha köprünün üzerine daha gelmemişsiniz. Bu mesafeleri de katınca yaklaşık 2,6 km gibi bir mesafe çıkıyor. Eğer tempolu bir şekilde yürürseniz Brooklyn Köprüsü’nü yarım saatte yürüyebilirsiniz. Uzun uzun fotoğraf çekeceğim, poz vereceğim derseniz, yürüyüşünüz çok rahatlıkla bir saati bulur. Biz ikisinin ortasını yaptık ve 40-45 dakikada tamamladık.

Brooklyn Köprüsü yürüyüşünüze ister Manhattan’dan ister Brooklyn’den başlayabilirsiniz. En mantıklısı devamında nerde olmak istediğinize göre seçmek. Brooklyn Köprüsü’nün Manhattan’daki ayağı Wall Street’e bağlanıyor, Brooklyn ayağı ise Dumbo’ya (Down Under the Manhattan Bridge Overpass). Biz günün kalanını Dumbo’da geçirmek istediğimiz için köprüye Wall Street’den giriş yaptık. Williamsburg’da kaldığımız evin hemen önünde feribot iskelesi olduğu için, önce feribotla Wall Street’e geçtik. Wall Street durağında indiğimizde köprünün girişini bulmamız çok kolay olmadı. Köprüyü görüyorsunuz ama yaya olarak nerden çıkacağınızı kestiremiyorsunuz. Şaşırtıcı bir şekilde yaya çıkışı için pek tabela da göremedik. Köprüyü gerinizde bırakıp içeri doğru yürüdüğünüzde sağda alt geçide benzeyen bir yerde merdivenleri göreceksiniz. Zaten etrafta sizin gibi girişi arayan başka turistler de göreceğiniz kesin.

Tahmin edebileceğiniz gibi köprünün yaya yoluna çıkınca, nehrin üstüne varana kadar biraz yürümeniz gerekecek. Esas kalabalıkta nehir seviyesine gelince başlıyor diyebilirim. Muhtemelen güzel manzaralar burada başladığı için insanlar buralarda yoğunlaşıyor. Yürürken ara ara arkanızı dönüp Manhattan manzarasına bakmayı unutmayın. Gökdelenlere her ne kadar bayılmasam da Manhattan’daki gökdelen görüntüsünden etkilendiğimi söylemeliyim. Özellikle de gün batımında güneş ışıkları yansıma yaptığında.

Brooklyn Köprüsü’nde çekilmiş birçok fotoğraf görmüşsünüzdür eminim. Yürüyüşünüz sırasında bu fotoğrafların sahne arkasını da görmüş olacaksınız. Özellikle fotoğraf çektirmek için, ona uygun giyinip gelen birçok kişi göreceksiniz. Ben bazı fotoğrafları gördüğümde bana tehlikeli gözükmüştü, özellikle altından araba yolunun geçtiğini gördüğüm kareler. Mark, fotoğrafta da göreceğiniz gibi her zamanki gibi benden cesurdu. Tehlikeli olduğunu söyleyemem ama itiraf ediyorum ben biraz korkağım bu konularda. Yine de dikkatli olmakta fayda var.

Brooklyn Köprüsü’nün yaya yolunda şeritlerin bir tanesi bisikletlilere ayrılmış durumda. Bisiklet şeridinde olmadığınıza dikkat edin, çünkü haklı olarak bisiklet sürücüleri yolları kapandığında epey sinirleniyorlar. Ne de olsa o insanların bir kısmı bu yolu işlerine gitmek için kullanıyorlar ve turistler kadar boş vakitleri olmadığına eminim.

Brooklyn Köprüsü’nü yürümek bizim için güzel bir deneyimdi.Biz programımıza uyduramadık ama tahminimce Brooklyn Köprüsü’nden yürümek için en güzel zaman gün batımıdır. Gün ortası yaz aylarında çok kalabalık ve sıcak olabilir. Yürürken yorulursanız oturabileceğiniz banklar da var, aklınızda olsun. Yanınıza su almanızı da öneririm. Yardıma ihtiyacınız olursa danışabileceğiniz polis memurları da yoğun bir şekilde köprüdeydi. Kısacası, New York planlarınıza Brooklyn Köprüsü’nü yürüyerek geçmeyi ekleyebilirsiniz.

Bizim deneyimimizle ilgili daha fazlası için de Youtube’da AwaywithDeniz kanalından videomuzu izleyebilirsiniz.

18.yy’dan kalma Osmanlı evleri gerçekten çok etkileyici. Evlerin bir kısmı restore edilmiş, bir kısmı ise bakımsız kalmış. Bu duruma rağmen, her sokakta önünüze bambaşka güzel evler çıkıyor. Kimi sokaklarda evlerin çatıları birbirlerine değecek kadar yakın, Kula yerlisi ‘öpüşen çatılar’ diyor bu evlere. Beyler Evi ve Kestaneciler Evi, yıl boyu ziyarete açık büyük, avlulu iki konak. Bu evleri kesinlikle gezin. Ne yazık ki, eski evlerin güzelliğinin yanında kentin yeni bölümü son derece zevksiz ve uyumsuz binalarla gelişmiş.

Kula’nın ekşi maya ekmeği, leblebisi ve Kula maden suyu meşhur. Ayrıca ıspanaklı pide ve şekerli pide yemeden de dönmeyin. Şarap almak, tadımlamak isterseniz, Yanık Ülke Bağları da Kula’da. 

Kula’da binlerce yıl önce seksen kadar yanardağ varmış. Bu dağlardan günümüze donan lavlar kalmış. Bu yüzden Antik Çağ’da bölgeye ‘Yanık Ülke’ (Katakekaumene) denmiş. Türkiye’nin ilk ve tek UNESCO sertifikalı jeoparkı bu bölgeye kurulmuş. Yürüyüş ve bisiklet parkurları özenle düzenlenmiş. Parkurda yürürken çevredeki volkan konilerini de görebiliyorsunuz. Tabiat olarak inanılmaz güzel bir bölge.

Kula’ya 16 km. uzaklıktaysa Kula Peri Bacaları var. Burası tertemiz havası, kuş sesleriyle ayrıca büyüleyici. Dinlenme alanındaki çeşmenin arkasındaki patikadan en tepe gözlem alanına çıkın. Göreceğiniz manzara eşsiz. 

Kula’ya gelmişken 20 dakika uzaklıktaki Emre Köyü’ne de gidin. ‘Burada ne var ki?’ derseniz, cevabım Carullah Bin Süleyman Camii olur. Cami içindeki kitabede 1547 yılında inşa edilmiş olduğu yazıyormuş. Bu küçük caminin özelliği elle çizilmiş, boyanmış duvar resimleri. Dini motiflerin yerine zamanında olmayan çok katlı binalar, tropik meyveler ve ağaçlar, piyanolar, yel değirmenleri, surlar ve gemiler çizilmiş. Kubbede ise yalancı camlar çizilmiş. Yine kitabede Şehzade Abdurrahman Efendi’nin camideki resimleri yaptığı yazıyormuş. Emre Köyü sokaklarında eski Osmanlı evleri, taş evler var fakat bakımsızlıktan ya yıkılmış ya da yıkılmak üzere. Ayrıca köyde Yunus Emre’nin ve Tabduk Emre’nin türbeleri de bulunuyor. 

Kula Nerede? 
Kula, Manisa’ya bir buçuk saat uzaklıkta.

Nerede Kalınır?
Anemon Kula  
Villa Estet Bağ Hotel 
Kurcan Otel

Nerede yenir?
Kula Lezzet Sarayı  
Ekmekçioğlu Lokantası
Lokanta Estet

Hemen arkamda yeni açılmış bir restoran (Babe Bodrum) var. Beyazlar içinde bir teras. Kaptan köşkünde oturur gibi denize nazır. Kumsala vuran dalga sesi, parlak kış güneşi ve ısmarlayacağım bir kadeh soğuk şarabı duyunca Zeynep de dayanamıyor, benim rotamı izleyip, bana yetişiyor. Sırf bu keyif için Bodrum’a yerleşilir diyorum. Ama Bodrum’a yerleşen ben değilim. Blogda pek çok yazının yazarı ve ablam Zeynep. Ben sadece ona ilk günlerinde eşlik ediyorum. Zaman ne gösterir, onu da hiçbirimiz bilemeyiz.

Çocukken ve hatta üniversiteye kadar bütün yazlarımız Bodrum’da geçti. Önce Torba, sonra Gündoğan ve en son Hebil Koyu’nda yazlığımız oldu. Bodrum’dan hiç sıkılmadım ama belki de en keyifli sefer Bodrum’un en soğuk günlerine denk geldiğimiz bu Ocak ayındaki seferdi. Kısacası, Bodrum artık bitmiştir, gidilmez diye düşünmeyin.

Villa ve bahçesi bugün hem müze olarak hem de davetler ve konferanslar için kullanılıyor. Yürüş yapmak, kitap okumak, yazın serinlemek için ideal olan parkta çeşitli palmiye, meşe, selvi, kafur ve çam ağaçları var. Parka giriş ücretsiz fakat buraya gelmişken villanın içini de gezin. 16. ve 18. yy.’dan sanat eserleri, döneme ait mobilyaları, freskoları, murano camından şamdanları görebilirsiniz. 

Villa Durazzo

Santa Margherita Ligure körfezi

Kaplumbağalı gölet

Villayla aynı bahçede Villa San Giacomo ve Villa Nido bulunuyor. Bu küçük villalar da konferans ve toplantılar için kullanılıyor. Villa San Giacomo’nun hemen yanında ise San Giacomo Kilisesi bulunuyor. İtalya’da kilise düğünü yapmak veya deniz manzaralı bir İtalyan villasının bahçesinde düğün daveti vermek istiyorsanız, bu iki villa ideal. Web sayfalarında bu konuda bilgi ve iletişim numaralarını bulabilirsiniz. Ayrıca İtalya’nın Ligurya Bölgesi’yle ilgili diğer yazılarımız için burayı tıklamanız yeterli.

Villa San Giacomo

San Giacomo Kilisesi

Kiliseden manzara

Villa Durazzo yaz ayları 09:00 – 13:00, 14:00 – 18:00 arası, kış aylarında ise 09:00 – 13:00, 14:00 – 17:00 arası her gün açık. Park ise yaz ayları 09:00 – 19:00, kış aylarında 09:00 – 17:00 arası her gün ücretsiz ziyarete açık.

Parkın 3 ayrı girişi var; Via Principe Centurione parkın alt bölümü, Via San Francesco d’Assisi parkın üst bölümü ve Piazzale San Giacomo ise kilise girişi.

Atatürk Arboretumu’nu minik bir park gibi düşünmeyin. Aslında oldukça büyük bir alana yayılı ve spor amaçlı olarak da kullanabileceğiniz ağaçların arasında uzun bir parkuru var. Yaz aylarında haftasonları kalabalık olduğunu tahmin ediyorum ama sabah koşusu için erken saatte giderseniz rahat edeceğinize eminim.

Arboretum  görevlileri işlerini iyi yapmak için özenle çalışıyorlar. Dışarıdan yiyecek getirilememesi de çevrenin temiz kalmasında büyük rol oynuyor. Bu arada çantanızdaki su şişesiyle girmenize karşı çıkmıyorlar. Evcil hayvanların girmesine izin verilmediğinin bilgisini de vereyim. Hafta sonu güzel bir kahvaltı öncesi güne zinde başlamak için ideal bir yer.