Sagalassos Antik Kent

Sagalassos, Ağlasun’un kuzeyinde, denizden 1700 metre yükseklikte, Roma İmparatorluk döneminin önemli şehirlerinden biriymiş. Denizden uzak olması buranın çok fazla zarar görmeden iyi şekilde kalmasını sağlamış.  Yukarı Agora ve Aşağı Agora olarak iki bölümden oluşuyor. Yukarı Agora’da en etkileyici yapı olan Antoninler Çeşmesi’nin suyu bugün de akmaya devam ediyor. Neon Kütüphanesi’nin içindeki mozaik zemin ise görmeye değer. Konumu sebebiyle ve yağış alan bir bölge olmasından şehirde çeşmeler ve su kanalları yapılmış.

Sagalassos’taki heykelleri görmek için Burdur Müzesi’ne mutlaka uğrayın. İmparator Hadriani ve Marcus Auralius’un dev heykellerininin baş ve ayak kısımları burada. Sagalassos’ta ise kimi heykellerin replikaları var.

Burdur Arkeoloji Müzesi

Sagalassos, Kibyra ve Kremna Antik Kent kazılarından çıkarılan heykeller Burdur Arkeoloji Müzesi’nde sergileniyor. Müzenin girişindeki ilk bölümde Sagalassos, girişin sağ bölümde ise Kibyra ve Kremna Antik Kentlerinden çıkan heykeller sergileniyor. Üst katta ise tarih öncesi çağlardan kalan kaplar, kandiller, camlar, makyaj malzemeleri, sikkeler… sergileniyor.  

Burdur Doğa Tarih Müzesi

19.yüzyıldan kalma Rum Ortodoks Kilisesi restore edilmiş ve Burdur Doğa Tarih Müzesi olarak açılmış. Burdur Doğa Tarih Müzesi’nde 10 milyon yıllık olduğu tahmin edilen Güney filinin (Mammuthus Meridionalis) 3.30 metre uzunluğundaki savunma dişi ve kürek kemiklerini görebilirsiniz. Ayrıca burda mastodon (bir mamut çeşidi), kuş, antilop, zürafa, aslan ve atlara ait kalıntılar ve fosiller de sergileniyor. 

18.yy’dan kalma Osmanlı evleri gerçekten çok etkileyici. Evlerin bir kısmı restore edilmiş, bir kısmı ise bakımsız kalmış. Bu duruma rağmen, her sokakta önünüze bambaşka güzel evler çıkıyor. Kimi sokaklarda evlerin çatıları birbirlerine değecek kadar yakın, Kula yerlisi ‘öpüşen çatılar’ diyor bu evlere. Beyler Evi ve Kestaneciler Evi, yıl boyu ziyarete açık büyük, avlulu iki konak. Bu evleri kesinlikle gezin. Ne yazık ki, eski evlerin güzelliğinin yanında kentin yeni bölümü son derece zevksiz ve uyumsuz binalarla gelişmiş.

Kula’nın ekşi maya ekmeği, leblebisi ve Kula maden suyu meşhur. Ayrıca ıspanaklı pide ve şekerli pide yemeden de dönmeyin. Şarap almak, tadımlamak isterseniz, Yanık Ülke Bağları da Kula’da. 

Kula’da binlerce yıl önce seksen kadar yanardağ varmış. Bu dağlardan günümüze donan lavlar kalmış. Bu yüzden Antik Çağ’da bölgeye ‘Yanık Ülke’ (Katakekaumene) denmiş. Türkiye’nin ilk ve tek UNESCO sertifikalı jeoparkı bu bölgeye kurulmuş. Yürüyüş ve bisiklet parkurları özenle düzenlenmiş. Parkurda yürürken çevredeki volkan konilerini de görebiliyorsunuz. Tabiat olarak inanılmaz güzel bir bölge.

Kula’ya 16 km. uzaklıktaysa Kula Peri Bacaları var. Burası tertemiz havası, kuş sesleriyle ayrıca büyüleyici. Dinlenme alanındaki çeşmenin arkasındaki patikadan en tepe gözlem alanına çıkın. Göreceğiniz manzara eşsiz. 

Kula’ya gelmişken 20 dakika uzaklıktaki Emre Köyü’ne de gidin. ‘Burada ne var ki?’ derseniz, cevabım Carullah Bin Süleyman Camii olur. Cami içindeki kitabede 1547 yılında inşa edilmiş olduğu yazıyormuş. Bu küçük caminin özelliği elle çizilmiş, boyanmış duvar resimleri. Dini motiflerin yerine zamanında olmayan çok katlı binalar, tropik meyveler ve ağaçlar, piyanolar, yel değirmenleri, surlar ve gemiler çizilmiş. Kubbede ise yalancı camlar çizilmiş. Yine kitabede Şehzade Abdurrahman Efendi’nin camideki resimleri yaptığı yazıyormuş. Emre Köyü sokaklarında eski Osmanlı evleri, taş evler var fakat bakımsızlıktan ya yıkılmış ya da yıkılmak üzere. Ayrıca köyde Yunus Emre’nin ve Tabduk Emre’nin türbeleri de bulunuyor. 

Kula Nerede? 
Kula, Manisa’ya bir buçuk saat uzaklıkta.

Nerede Kalınır?
Anemon Kula  
Villa Estet Bağ Hotel 
Kurcan Otel

Nerede yenir?
Kula Lezzet Sarayı  
Ekmekçioğlu Lokantası
Lokanta Estet

Villa ve bahçesi bugün hem müze olarak hem de davetler ve konferanslar için kullanılıyor. Yürüş yapmak, kitap okumak, yazın serinlemek için ideal olan parkta çeşitli palmiye, meşe, selvi, kafur ve çam ağaçları var. Parka giriş ücretsiz fakat buraya gelmişken villanın içini de gezin. 16. ve 18. yy.’dan sanat eserleri, döneme ait mobilyaları, freskoları, murano camından şamdanları görebilirsiniz. 

Villa Durazzo

Santa Margherita Ligure körfezi

Kaplumbağalı gölet

Villayla aynı bahçede Villa San Giacomo ve Villa Nido bulunuyor. Bu küçük villalar da konferans ve toplantılar için kullanılıyor. Villa San Giacomo’nun hemen yanında ise San Giacomo Kilisesi bulunuyor. İtalya’da kilise düğünü yapmak veya deniz manzaralı bir İtalyan villasının bahçesinde düğün daveti vermek istiyorsanız, bu iki villa ideal. Web sayfalarında bu konuda bilgi ve iletişim numaralarını bulabilirsiniz. Ayrıca İtalya’nın Ligurya Bölgesi’yle ilgili diğer yazılarımız için burayı tıklamanız yeterli.

Villa San Giacomo

San Giacomo Kilisesi

Kiliseden manzara

Villa Durazzo yaz ayları 09:00 – 13:00, 14:00 – 18:00 arası, kış aylarında ise 09:00 – 13:00, 14:00 – 17:00 arası her gün açık. Park ise yaz ayları 09:00 – 19:00, kış aylarında 09:00 – 17:00 arası her gün ücretsiz ziyarete açık.

Parkın 3 ayrı girişi var; Via Principe Centurione parkın alt bölümü, Via San Francesco d’Assisi parkın üst bölümü ve Piazzale San Giacomo ise kilise girişi.

Dik yamaçtan kasabanın merkezine gelince en dikkat çeken özelliği denize paralel uzanmış, tromplöy tarzıyla (gözü yanıltan illüzyonist resim) rengarenk boyanmış sıra sıra yüksek apartman binaları. Bir zamanlar ana geçim kaynağı balıkçılık olduğu için eve dönen balıkçılar yollarını kolay bulsunlar diye bu şekilde gelişmiş mimarisi. Ayrıca bir binada 6 pencere varsa bunların 2 tanesi tromplöy tarzıyla boyanmış pencereler olabiliyor. Bunun sebebi de uzaktan geçen korsan gemilerinin buranın kalabalık bir kasaba oldugunu sanmaları için.

İlk sıradaki binalar o kadar yüksek ki bir üst sokağa ve ikinci sıra binalara nereseyse hiç güneş gelmiyor. Burada yaşayanlar için evleri ikinci sıradaysa yazları avantaj, kışları dezavantaj gibi gözüküyor.

Bir üst sokağa ya alt caddenin başlangıç veya bitişinden çıkabiliyorsunuz ya da binalar arasındaki dar merdiven geçitlerden çıkabiliyorsunuz. Bu loş geçitlerden hiç çekinmeden geçebilirsiniz, bir anda kendinizi binaların girişleri, avluları içinde buluyorsunuz.

Uzunca güzel bir plajı ve davetkar bir denizi var. Yaz ayında burada olacaksanız, halk plajından veya şezlong, şemsiye isterseniz ücretli plajlardan denize girebilirsiniz.

Santa Maria Assunt Bazilikası ve Dragonara Kalesi’ne uğramayı atlamayın. Kalenin için gezilmiyor fakat burdaki terastan kasabaya farklı bir açıdan bakabilirsiniz. Kalenin tarihi 1130’lara kadar geri gidiyor. Kale, kasabayı Akdeniz’den gelen korsanlara karşı korumak için yapılmış. Kalenin Dragonara isminin Osmanlı korsanı/amirali Turgut Reis ‘ten geldiği söyleniyor. Turgut Reis’in ismi Liguria bölgesinde dragon ve Turgut isminin birleşmesi Dragut olarak biliniyor.

Denize bakan caddede (Via Giuseppe Garibaldi) sıra sıra lokantalar var. Biz Osteria Xodò‘da yedik. Dikkat etmeniz gereken çoğu lokantanın öğleden sonra kapalı olması. (12:30 – 14:30 arası ve 19:00’dan sonra servis veriyorlar.) Dükkanlar da 12:30 ve 16:00 arası kapalı oluyor. Ziyaretinizi bu saatlere göre ayarlayabilir ya da bu saatleri plajda geçirebilirsiniz.

Camogli, Rapallo’ya 20 dakika, Genoa’ya 30 dakika ve Portofino’ya 30 dakika mesafede.

Kısaca tarihçesi şöyle: İstanbul Üniversitesi Biyoloji Bölümü 1933 yılında, Atatürk’ün davetiyle İstanbul’a gelen Prof. Dr. Alfred Heilbronn ve Prof. Dr. Leo Brauner tarafından kurulmuş. Botanik ahçenin kuruluşuna Prof. Hilbronn’a, Prof. Dr. L. Brauner ve Alman bahçe uzmanı W. Stephan destek vermiş ve 1935’te İstanbul Üniversitesi Botanik Bahçesi hizmete açılmış. Bünyesinde bulunan herbayumu da yine bu üç bilim adamı Türkiye’yi gezerek genişletmişler veİstanbul Üniversitesi Nebatat Bahçesinin Tohum Kataloğunu yayımlamışlar. 2003 yılında bahçenin ismi İstanbul Üniversitesi, Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi olarak değiştirilmiş.

Botanik bahçe, paslı korkuluklar, bozuk taş merdivenler ve birbirine karışmış bitkileriyle oldukça bakımsız. Bahçeye yeterli bütçe ayrılmadığı için gönülden severek ve bahçenin geleceği için endişelenen az sayıda bahçıvan elbette bütün bitkilerin bakımına, bahçenin ve seraların onarımlarına yetişemiyorlar. Gezerken hissettiğim buranın seneler önce terk edildiği ve kendi haline bırakıldığıydı. Her geçmişten kalan değerli yer gibi buranın da kıymetini bilememişiz, sahip çıkamamışız koca İstanbul olarak.

Olumsuz yazdığıma bakmayın, hala güzel. Yeri çok özel. Ağaçların arasından Haliç, Galata Kulesi ve Boğaz gözüküyor. Bahçede ağaç, çalı, otsu, tropik ve subtropik olmak üzere 5000’den fazla bitki çeşidi bulunuyormuş. Bahçeye girişte sizi ilk karşılayan, pamuk tüylü bir de güzel kedi var burada yaşayan.

Botanik bahçe 1995’te sit alanı ilan edilmiş fakat Bahçe ve Botanik Anabilim Dalı binası 2015 yılında İstanbul Üniversitesi’nden alınarak müftülük hizmetlerinde kullanılmak üzere Diyanet İşleri Başkanlığı’na tahsis edilmiş. Botanik Anabilim Dalı binası yeni inşa edilecek Biyoloji Bölümü binasına taşınacak. Bahçe için de taşınacak dense de ne olacağı net değil. Bu kadar eski ve köklü bir bahçe nasıl taşınır, bitkiler telafisi olmayan hasarlar alırlar mı, yerlerine alışmış bitkiler yeni yerlerine adapte olabilirler mi diye düşünmemek elde değil.

Bahçeye ulaşmak için Müftülük kapısından giriş yapabiliyorsunuz. Bireysel gezecekseniz randevu almanıza gerek yok. Güvenliğe kimlik bilgilerinizi verdikten sonra ücretsiz olarak gezebilirsiniz. Hafta içi hergün 16.30’a kadar açık, haftasonları ise kapalı.

Tam adresi ise şöyle: İstanbul Üniversitesi Merkez Kampüsü, Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Bahçeleri Müzesi 34134, Süleymaniye/ İstanbul

İstanbul İtfaiye Müzesi ilk 1931’de açılmış. 2013 yılında Beşiktaş’taki Kılıç Ali Paşa Su Sarnıcı’na taşınmış. İstanbul İtfaiyesi’nin tarihi 1714 yılında tulumbacı ocağının kurulmasıyla başlıyor. Müze koleksiyonunda İstanbul’un geçirmiş olduğu yangınların tarihlerini gösteren bir kroki, tulumbacı ocağının kullandığı ilk tulumbalar (mahalle tulumbaları, hidroforlu tulumbalar), ilk motorlu pompa, atlı tulumba aracı, itfaiye fenerleri, gaz maskeleri, tulumbacı ve itfaiyeci kıyafetleri, amir ve er şapkaları… bulunmakta. Ayrıca eski fotoğraf ve yağlı boya tabloları da sergilenmekte.

Şehir dışından gelip İstanbul’u geziyorsanız ve farklı bir müze görmek istiyorsanız ya da yolunuz Beşiktaş’tan geçiyorsa, üşenmeyin ve bu müzeyi gezin. Ulaşımı çok kolay, Beşiktaş’a geldikten sonra yürüyerek müzeye ulaşabilirsiniz.

İtfaiye Müzesi
Yıldız Mahallesi, Çitlembik Yokuşu, Horoz Sokak, No: 1 Beşiktaş/İstanbul

Hafta içi her gün 09:00 – 16:00 arası açık.
Hafta sonu kapalı.
Giriş ücretsiz.

Zai Bodrum’un en güzel özelliği sessiz bir mekan olması, bu sebepten buraya girerken cep telefonlarını sessize almak, okuma alanlarında ve bahçesinde alçak sesle konuşmak gerekiyor.

Zai Bodrum’un kütüphanesinde bulunan kitapları satın alabilir ya da mekanda okuduktan sonra aldığınız rafa geri yerleştirebilirsiniz. Burada ayrıca cep sineması, yemek atölyesi, müzik dinleti alanı ve bir kafe bulunuyor. Kafesinde atıştırmalıklar, taltılar, çaylar ve 3. nesil kahveler servis ediliyor.

Zai Bodrum’daki etkinlikleri web sayfasından veya instagram hesabından takip edebilirsiniz.

Bodrum Zai
Çırkan Mah. Halide Edip Adıvar Cad. No:7
Bodrum / Muğla

Pazartesi Hariç Her Gün 10:00 – 20:00 arası açık.

Salda’ya Denizli üzerinden geldik. Ana yoldan hemen uzaklaşıp toprak köy yollarına girdik. Beylerli ve Hayriye Köyleri’yle bu şekilde tanıştık. Çerkez köyü olan Hayriye’de eski evler korunmuş, köydeki evlerin mimarisi birbiriyle uyumlu, yerler tertemiz. Sonradan öğrendiğimize göre köyde okur yazar oranı %95’miş.

Hayriye’den Doğanbaba Köyü ve Salda’ya inerken ki manzara ve karaçam ormanlarının güzelliği tarif bile edilemez. Salda’da ilk Doğanbaba plajı ve kamp alanına baktık. Daha sonra Türkiye’nin Maldivleri denilen bölümüne doğru yola koyulduk. Şansımıza Kültür ve Turizm Bakanı Numan Kurtulmuş da bu bölümü görmek istemiş, o yüzden girişler kapatılmıştı. Biz de Salda Gölü Tabiat Parkı Plajına gittik.

Salda Gölü gitmeden önce fotoğraflarında gördüğümüz kadar güzel. Suyun mavi ve turkuaz renkleri gerçekten etkileyici. Suyu içeriğindeki magnezyum, soda ve kil nedeniyle cilt hastalıklarına ve sivilcelere iyi geliyormuş. Ben de hem yüzdüm, hem de gölün zemininden aldığım kili yüzüme sürdüm.

Son 20 yılda gölün seviyesinde 4 metrelik çekilme olmuş ve devam etmekteymiş. Ayrıca göl çevresinde tesisler ve yerleşimlerin bir kısmının arıtmaları ya yeterli değil ya da çalıştırılmıyormuş. Bir kısmıda atık suları gölü besleyen derelere veriyormuş. Ayrıca çevredeki tarım alanlarının sulanması için gölü besleyen dereler kullanılyor ve bu dereler üzerine kurulması düşünülen göletler Salda Gölü içn büyük tehlike. Dünya üzerinde eşsiz yerlerden biri olan Salda Gölü’nün bu kadar özensiz kullanılması bizi üzdü. Dileriz Salda Gölü Tabiat Parkı ve çevresindeki bakımsız plaj ve kamp alanları temizlenir, denetlenir ve mevcut yapılar dışında yeni yapıların yapılmasına izin verilmez.

Abdülmecid Efendi Köşkü, 19. yüzyıl sonlarında av köşkü olarak yaptırılmış. Günümüze sadece selamlık binası kalmış olan köşk son Osmanlı halifesi Abdülmecid Efendi tarafından da yazlık olarak kullanılmış. Kendisi de ressam olan Abdülmecid Efendi köşkü dönemin sanatçı ve yazarlarının buluşma yeri haline getirmiş. Köşk, 1980’li yıllarda Kâzım Taşkent tarafından satın alınarak Yapı Kredi Bankası bünyesine girmiş, daha sonra da Koç Holding’e devrolmuş.

Daphne Wright, Kuğu

Paul Carey, Bayan Doubtfire
Patricia Piccinini, Gözlemci

Yaşam Şaşmazer, Kurt Çocuk

Ron Mueck, Hırka Altında Adam

Francesco Albano, Aziz Sebastian

Yaşam Şaşmazer, Otoportre
Franz Xaver Seegen, Erkek Nü Model

Leyla Gediz, Diğer Teki I

Leyla Gediz, Diğer Teki II
Anıl Saldıran, İsimsiz I & II

Carsten Höller, Gergedan

Daphne Wright, Aygır

Patricia Piccinini, Beklenen

Patricia Piccinini, Şüpheci Thomas

Francesco Albano, Günlerden Bir Gün

İsmi Bilinmeyen Sanatçı, Gergedan

Hüseyin Avni Lifij